Orthomoleculaire – Nutritionele geneeskunde
De term 'orthomoleculair' werd voor het eerst gebruikt in 1968, door professor Linus Pauling. Orthos komt uit het Grieks en betekent: juist, recht of gezond, en moleculair staat voor moleculen. In de orthomoleculaire geneeskunde streeft men er dus naar met stoffen te werken die het lichaam zonder schade kan gebruiken en verwerken.
De rol van voeding (nutritie)
Eeuwen geleden al wist men dat voeding een geneeskrachtige werking kan hebben . Zo noemt Hippocrates (460-377 v Chr) meerdere malen de geneeskrachtige werking van voeding en hanteert Maimonides (1135-1204) de stelling dat: 'geen enkele ziekte die door dieet kan worden genezen, met andere middelen dient te worden behandeld'.
Laboratoriumtesten
We starten dus steeds met een uitgebreide voedingsanamnese en corrigeren slechte voedingsgewoonten waar nodig. Indien nodig worden voedingsintoleranties opgespoord. Wat voor de ene persoon zeer gezond is , kan voor de andere ziekmakend zijn.
Laboratoriumtesten
Er wordt een uitgebreid bloedonderzoek gedaan.
Naast de klassieke bloedtesten ( rode en witte bloedcellen, nierfunctie, levertesten, cholesterol ..) wordt in het kader van de preventie van kanker, hart- en bloedvataandoeningen, verouderingsprocessen , specifieke testen gedaan ( oxydatieve stress, geoxideerd DNA, bepaling van mineralen in de cel zoals selenium, DHEA, melatonine, carnitine, coënzyme Q10, urinetest voor de bepaling van het risico voor borstkanker premenopausaal.
Van belang in de anti-aging therapie zijn de hormonale bepalingen in 24-uurs urine.

